Santo Grial galego?

Resulta que na Idade Media hubo unha historia que percorreu todo o reino, que dicía que o Santo Grial (cáliz do que bebeu Xesucristo na última cea) atopábase en Galiza! Explícovos un pouco...debemos situarnos no primero pobo de Galiza do Camiño de Santiago chamado O Cebreiro. Bueno pois resulta que un día houbo unha nevada tremenda, e o monxe (ao parecer home de pouca fé) que oficiaba a misa non se esperaba que ese día subise naide,pero de repente apareceu un campesiño e murmurou: "¡Pobre home, vir con este tempo dende tan lonxe, e expoñéndose a morrer no camiño, só para prostrarse ante un pouco e pan e viño..." , o cura ficou abraiado ao ver que a hostia convertiase en carne e o viño en sangue. Contase que despois diso, desmaiouse e o campesiño correu a atendelo, pero o home xa estaba morto. Xa puxen entre parentese que o home era ó parecer de pouca fé, porque a xente dicía que o 'milagre' aconteceu para darlle unha lección ao monxe.
Tan coñecida foi a historia, que en 1486 os Reis Católicos peregrinaron e doaron o relicario no que de hoxe en día amósase o cáliz:






E aquí vos deixo, con outra posible, e recalco posible historiera....jajaja si, Manolo, vai por ti, que ainda que perda o bus e non chegue pra ir á clase ben me contaron que falaches (e non moi ben) da miña entrada do xogo da oca jajaja.
Ata mañá xentiña!Espero que tiverades un bo Día de San Valentín.

Galegos en pintura !

Mirade cantos galegos medievais! Nótase que son da terra porque, sen querer, ao formar adoptaron esa forma de troita galega... Fixádevos con que inercia deixan a súa personalidade por onde queira que vaian...
É certo eh, non pensedes! Son galegos galegos!

Se vos gustou o cadro invítovos a pasarvos pola galería deste artista surrealista ruso: "Vladimir Kush".
Deixo algún que outro cadro del... Estes xa non son adicados a Galicia, ou a lo menos non explícitamente... Botádelle imaxinación, se cadra nos representan dalgunha maneira!

Idade Media relación coa actualidade.

Na Idade Media inventáronse moitas cousas que foron modificandose nos anos ata chegar a nosa actualidade ou algúns que non tiveron gran repercusión pero que no noso tempo moificáronse e utilízanse.
Na Idade Media intentou introducirse unha serie de instrumento parecido ao garfo para comer sen ensuciar as máns ,aunque dun mango moito máis longo cós dos garfos de hoxe en día que tamén servía para rascarse a espalda.Tamén a dentadura postiza data deste ano,trátase de dentes de óso unidos con tripa de animal a unha basecon visagras. O can tamén foi o mellor amigo do home medieval,contan que en cruzadas levaban ao can ás cruzadas para seguir ratros,as veces eran tan valiosos que os seus donos os vestían con armaduras para asi non ser feridos en combate.
Tampouco utilizaban pratos, partían o pan e poñian a carne encima deste,unha vez acaba a carne mollábanna na salsa e dáballela aos pobres para así non ter que fregar os pratos.
A expresión "cargar ao morto" ven da Idade Media: cando aparecía un cadáver en malas circunstancias nunha poboación e que nadie o puidese identificar todo o pobo debía pagar unha multa,entón o que comenzouse a facer é que cando aparecía un cadáver que cumplise os requesitos os veciños cargaban con el ata sacalo fora de cidade e deixalo no pobo veciño, e de aí provén esta expresión.
Tamén había moitos orfos que vivían en institución relixiosas ou orfanatos,moitas veces non se sabían os apelidos dos país polo que se lles ponía Blanco.
O adulterio estaba penado coa lei, e ós culpables cortábaselles o nariz.Tamén a expresión "a boas horas mangas verdes" provén desta época xa que os encargados de velar pola ley e a orde eran os chamados "cuadrilleros" que vestían con chalecos que deixaban ver as mangas verdes das camisas que levaban por debaixo.Os mortos non estaban tan mortos, a veces descubrían arañazos,por iso comenzouse a enterralos con un fío con unha campá, de ahí a expresión: salvados pola campá.

Refuxio mediaval

Decidín facer unha reconstrucción dun refuxio mediaval onde se protexian dos ataques vikingos.